there is no english content available for this item
Η τέχνη του Τάι Τσι παραδοσιακά μεταδίδεται μέσα από την σχέση Δάσκαλου-Μαθητή. Μια σχέση σχεδόν αρχετυπική, που μπορεί να γίνει μαγική, γεμάτη γνήσιο ενδιαφέρον και αμοιβαία εκτίμηση και αγάπη. Μια σχέση που στον αντίποδα, με τις ανάλογες προυποθέσεις, μπορεί να εγκλωβίσει και τα δυό της μέρη και να καταστεί τροχοπέδη.
Στην πορεία της εκμάθησης της τέχνης και ειδικά στην αρχή, ο μαθητής σχεδόν αποκλειστικά, σα βρέφος, στηρίζεται στην μετάδοση από το δάσκαλο περιμένοντας από εκείνον να αναλάβει την πορεία του. Αυτό αν και αρχικά είναι αποτελεσματικό, εμπερικλείει τον κίνδυνο ο μαθητής να παραμείνει παθητικός δέκτης της διδασκαλίας, βάζοντας τις ικανότητες του για αφομοίωση και σύνθεση στο ψυγείο.
Από την άλλη μεριά αυτό που έχω παρατηρήσει και επιβεβαιώθηκε από τη δουλειά που έγινε στο τελευταίο σεμινάριο, είναι πως οι άνθρωποι που χωρίζονται σε ομάδες και δουλεύουν καθοδηγούμενοι πάνω σε συγκεκριμένα θέματα, γίνονται αποτελεσματικότεροι στην σύνθεση των διδασκαλιών. Tις εμπειριώνουν βαθιά μέσα από τη συμμετοχή και αναπτύσοντας την ικανότητα τους να εμπιστεύονται, συνδέονται με δεσμούς βαθύτερους, δημιουργώντας τις προυποθέσεις δημιουργίας μιας δυνατής sangha. H sangha, η πνευματική κοινότητα που μοιράζεται μια κοινή πορεία, είναι καθοριστικός παράγοντας για τα ωφέλη που κάποιος μπορεί να αποκομίσει τόσο στην σωματική όσο και την ψυχική του υγέια και ισορροπία.
Εδώ κάπου έρχεται να συνδεθεί και η ιδέα της ομάδας εργασίας. Παράλληλα με τον παραδοσιακό τρόπο ματάδοσης της πρακτικής που θα διατηρηθεί, πιστεύω πως είναι καιρός να δοκιμάσουμε και μια λιγότερη γραμμική, πιο "Τάι Τσι", προσέγγιση. Το σκεπτικό απλό. Η ομάδα απαρτίζεται από το πολύ οκτώ άτομα, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα διάδρασης μεταξύ όλων. Τα μέλη της δεσμεύονται στην παρουσία τους σε αυτή, αναγνωρίζοντας το γεγονός πως η ομάδα είναι κάτι ζωντανό που, όπως και το σώμα μας, εξαρτάται από την πληρότητα των μελών της. Η συνάντηση ορίζεται σε εβδομαδιαία ή δεκαπενθήμερη βάση και στο ξεκίνημά της όλα τα μέλη θέτουν ζητήματα ή δυσκολίες, σωματικές ή διάθεσης που θα' θελαν να δουλέψουν. Η ομάδα προπαθεί να ανακαλύψει κοινά μοτίβα και στοιχεία ανάμεσα στα ζητήματα που θέτονται και προτείνει τις μεθόδους που μας παρέχει το Τάι Τσι για να δουλέψει προς την εξισορρόπησή τους. Ο ρόλος του δασκάλου εδώ είναι να ενθαρρύνει την πρωτοβουλία των μαθητών και μέσα από την εμπειρία του να προτείνει κάποια κατεύθυνση στην περίπτωση που η ομάδα δυσκολευτεί στον καθορισμό της. Οι τρόποι εφαρμόζονται και στο τέλος ακολουθεί ανατροφοδότηση από τα μέλη για τη λειτουργία της ομάδας.
Μέσα από τη συγκεκριμένη διαδικασία πιστεύω βαθιά πως θα ενισχυθούν οι ικανότητες όσων λάβουν μέρος στις ομάδες, να αφομοιώνουν την πρακτική, να αναπτύσσουν την επίγνωσή τους σε σχέση με τις εμπειρίες τους και τέλος να τις συνθέτουν σε τρόπους που θα τους βοηθούν τόσο ομαδικά όσο και ατομικά, να εμπιστεύονται και να χρησιμοποιούν το Ταί Τσι σαν ένα τρόπο να κάνουν την καθημερινότητά τους ποιοτικότερη και πιο ευτυχισμένη.
Η αρχή θα γίνει από εσάς αν θελήσετε να δοκιμάσετε αυτή την πορεία. Μένει να δούμε...
Samadhi, a Sanskrit word that describes the undifferentited nature of mind, the place of return where the myriad things become reunited.












