Ο Ψαλμός των Δέκα Παραμίτα
Παρασκευή, 16 Ιούλιος 2010 20:11
“Go on”, he said, “Write it down now that it’s still fresh”
“Are you serious?” I answered. “Sounds strange to keep track of myself”
“Write it down so that you can get back to it a few years later” he insisted.
γράμμα σε έναν καλό φίλο
Δευτέρα, 14 Ιανουάριος 2008 19:12
Αγαπημένε φίλε μου,
Ξεκινάω αυτό το γράμμα έχοντας νωπές ακόμα τις μνήμες της τελευταίας φοράς που συνάντηθήκαμε και μοιραστήκαμε την πρακτική που μας συνδέει. Την πρακτική που παίζει τον καθοριστικότερο ρόλο στην μέχρι τώρα πορείας της φιλίας μας, που και οι δυό μας θεωρούμε πλέον πολύτιμη. Αυτό γιατί και ο ένας και ο άλλος καταθέτουμε χρόνο και ενέργεια για την σχέση αυτή και έτσι γίνεται και αυτή με τη σειρά της πολύτιμη. Σου γράφω λοιπόν απλά έτσι, γιατί θέλω να ξέρεις ότι σαν φίλος σου σε ευχαριστώ και σε ευγνωμονώ για αυτή την συνείδηση που ξυπνάς μέσα μου κάθε φορά που συναντιόμαστε και ασκούμαστε μαζί.
Αγαπημένε μου φίλε ευχαριστιέμαι να σε παρακολουθώ να διδάσκεις και γεμίζω με αισιοδοξία γιατί καταλαβαίνω ότι, υπάρχει ακόμα ελπίδα για την ζωή και τον κόσμο μας όσο υπάρχουν άνθρωποι που όπως και εσύ σκέφτονται, αφουγκράζονται, ανησυχούν, φωνάζουν και πάνω απ’ όλα παράγουν επίγνωση, αφυπνίζονται και αφυπνίζουν, εμπνέονται και εμπνέουν.
Το Θαύμα της Αναπνοής
Δευτέρα, 14 Ιανουάριος 2008 17:11
Το «Μεγάλο Δεντρό». Αυτή ήταν η ονομασία του αγαπημένου τόπου συνάντησής τους για πάρα πολλά χρόνια. Μια τεράστια καρυδιά καταμεσής ενός πλατώματος, που γέμιζε από άνθη χαμομηλιού κάθε άνοιξη, σε ένα μικρό οροπέδιο κάπου στα βουνά. Τα χρώματα, οι ήχοι και η συγκίνηση πλημμύριζαν την στιγμή της τελευταίας τους συνάντησης. Ήταν η στιγμή για τον έναν απ’ τους δυό τους που θα έπρεπε να δώσει την στερνή του μάχη, να χορέψει τον τελευταίο του χορό. Η παρουσία και των δυό τους δημιουργούσε έναν θόλο εκκωφαντικής σιωπής. Σαν τα πουλιά και τα τζιτζίκια να ακούγονταν από μεγάλη απόσταση, έξω από την σφαίρα της γαλήνιας ησυχίας που χαρακτήριζε την υπομονετική και γλυκιά αποδοχή της κατάληξης κάθε πλάσματος που έρχεται στην ζωή.
Tai Chi Chuan
Παρασκευή, 19 Μάιος 2006 19:09
Μια τέχνη, ένα τραγούδι και η ζωή
Αυτό το άρθρο δεν γράφτηκε τόσο για να σας δώσει πληροφορίες για το Τ’άϊ Τσι αλλά μάλλον να σας μεταφέρει κάτι από την αίσθηση που αποπνέει η εξάσκηση στην συγκεκριμένη πρακτική. Εύχομαι να το πετύχει. Καλό σας ταξίδι.
«Από το ένα της σιωπής ξεπετάγομαι, χωρίζομαι, διχάζομαι.
Κύμα θέλησης για δημιουργία τον τροχό θέτει σε κίνηση καθώς τα δυό γεννούν τα τρία και τα τρία όλα το πράγματα.»
Samadhi, μια σανσκριτική λέξη που περιγράφει την αδιαφοροποίητη και αδιάσπαστη φύση του νου, ο τόπος της επιστροφής. Εκεί όπου όλα γίνονται και πάλι ένα.
